| prywatyzacja szpitali :|: gabinet stomatologiczny Kraków :|: tłumaczenie :|: stoliki | ||
![]() |
![]() |
|
SŁUCKI Boris Abramowicz, ur. 7 V 1919 Słowiańsk (Donbas), zm. 22 II 1986 Moskwa, poeta, tłumacz. W 1937-41 studiował w Instytucie Prawa w Moskwie. Równocześnie uczęszczał na Wyższe Kursy Literackie przy Instytucie Literackim im. M. Gorkiego. Do przyjaciół jego młodości należeli: N. Głazkow, P. Kogan, M. Kulczicki, S. Narowczatow, D. Samojłow. Debiutował wierszami w 1941, potem w jego twórczości nastąpiła wieloletnia przerwa. Ponownie zaczai publikować poezje od 1953. W czasie II wojny światowej walczył na froncie, był ciężko ranny, otrzymał liczne odznaczenia. Wojna silnie oddziałała na postawę i twórczość poety. Po wojnie pracował w redakcji czasopisma "Litieraturnaja Gazieta" i współpracował z radiem moskiewskim. Od lat 50. regularnie ukazywały się jego zb. poetyckie: Pamięć (Pamiat', 1957), Wriemia (1959, Czas), Siegodnia i wczera (1961, Dzisiaj i wczoraj), Rabata (1964, Praca), Sowriemiennyje istorii (1969, Współczesne historie), Dobrota dnia (1973, Dobroć dnia), Prodlennyj połdień (1975, Przedłużone południe), Wriemia moich rówieśników (1977, Czas moich rówieśników), Nieokonczennyje spory (1978, Niedokończone spory), Izbrannoje (1980, Wybór poezji) i in. Twórczość S. przeszła znamienną ewolucję - od wspomnień z lat wojny do współczesności. Wyraziście i niepowtarzalnie ukazał S. wojnę, w całej jej brutalnej i okrutnej prawdzie. Konfrontacja doświadczeń wojennych ze współczesnością wyostrza czujność moralną twórcy. Refleksjom S. o losie człowieka i jego problemach egzystencjalnych towarzyszy głębokie przekonanie o doniosłym posłannictwie poezji. Wiersze S. wyróżniają się bogatą intonacją, |
||
![]() |
![]() |
|
| noclegi Augustów {} domy projekty {} zakupy grupowe {} biżuteria | ||